یه عنایتی که خرابه دلم      بدیمو نذار به حساب دلم

مگه هرکی که بدشد حق نداره کربلایی بشه

بده رخصت بیاد توی حرم قلبش خدایی شه

عکس گنبدت روبروی منه      دیدن حرمت آرزوی منه

اگه زهرا بخواد و این دل بشه قابل

بیام آخر به پابوس دو تا دست ابوفاضل